Koninginnedag

Koningin Beatrix viert vandaag haar verjaardag.

Vanmorgen scheen het oranjezonnetje al vroeg, het was heerlijk weer. Toen we naar mijn moeder reden was het vrij stil op de weg. Vlakbij het verzorgingshuis was het wel drukker. Er was bij het wijkgebouw een vrijmarktje. We zagen een aantal mensen met oranje sjaals en shirts. Een leuk gezicht is dat.

Helaas krijgt mijn moeder niets meer van koninginnedag mee terwijl ze vroeger zo meeleefde met het koningshuis en vooral met Prinses Juliana.

Mijn moeder was weer erg stil. Heel even zong ze een paar worden en zei zij: "Lekker" toen ik haar een kopje thee liet drinken.

Onderweg naar huis reden we door straten met heel veel vlaggen en wimpels. Heel vrolijk en gezellig is dat altijd, vind ik.

Toen wij thuis kwamen, hoorden we het vreselijke bericht dat in Apeldoorn, vlakbij het Paleis het Loo, waar koningin Beatrix en haar familie de koninginnedagviering bijwoonden, een auto tegen een gedenknaald reed dichtbij waar de bus met de koninklijke familie langskwam. Er vielen doden en gewonden in het publiek.

Weg vrolijke en gezellige koninginnedagvieringen.
Ook het defilé dat bij het Paleis Het Loo gehouden zou worden ter herinnering aan de 100e geboortedag van Prinses Juliana werd afgelast.

Wat is het toch erg dat een nationale feestdag als Koninginnedag op zo'n manier moet eindigen. Verschrikkelijk.

Koninginnedag is een nationale feestdag in Nederland, de Nederlandse Antillen en Aruba en wordt sinds 1949 gevierd op 30 april (voorheen 31 augustus, de verjaardag van koningin Wilhelmina). De dag wordt gevierd met verschillende festiviteiten (ook op de voorafgaande 'koninginnenach') en een vrijmarkt.

Geschiedenis
Nog voor de ‘echte Koninginnedag’ werd op 31 augustus 1885 de eerste ‘Prinsessedag’ georganiseerd, de vijfde verjaardag van de jonge prinses Wilhelmina. Het initiatief hiertoe werd genomen om de nationale eenheid te benadrukken. Na de dood van koning Willem III in 1890, werd Prinsessedag opgevolgd door de viering van ‘Koninginnedag’. Deze dag ontwikkelde zich tot een feestdag voor kinderen. Op haar achttiende verjaardag, 31 augustus 1898, werd Wilhelmina regerend vorstin. De inhuldiging vond op 6 september plaats. Tot 1948 werd Koninginnedag op 31 augustus gevierd.
Nadat koningin Juliana haar moeder Wilhelmina in 1948 was opgevolgd, werd vanaf 1949 Koninginnedag gevierd op haar verjaardag, 30 april. Terwijl koningin Wilhelmina en haar familie nooit aanwezig waren bij de festiviteiten, kreeg koningin Juliana jaarlijks een bloemenhulde op Paleis Soestdijk. Vanaf de jaren vijftig was dit evenement via de televisie te volgen. Terwijl Koninginnedag in de naoorlogse jaren nog een gewone werkdag was, kregen in de loop der jaren steeds meer mensen een vrije dag, zodat 30 april kon uitgroeien tot een landelijk feestdag.

Bij de troonopvolging op 30 april 1980 besloot koningin Beatrix deze dag in stand te houden als dag van aanvaarding van haar ambt als staatshoofd en inhuldiging als koningin der Nederlanden, en om haar moeder te eren. Een praktische overweging was dat het op haar eigen verjaardag (31 januari) het weer, in tegenstelling tot eind april, niet geschikt was voor een grootschalig buitenevenement. Beatrix wijzigde ook de vorm van Koninginnedag.
(het cursief getypte is uit: http://nl.wikipedia.org/)

Zomaar een dagje thuis...

Deze week ben ik bezig met het vermaken van kleding voor Christ. Het is niet zo mijn hobby maar ja... één van de dingen die moeten gebeuren. Elke dag een shirt en dan op een gegeven moment is alles klaar. Ik heb me voorgenomen om volgende week met mijn kleding te beginnen. Dan zien we er van de zomer weer netjes uit.

Gelukkig is het vandaag zonnig weer, wel een beetje een koude wind maar het ziet er tenminste gezellig uit zo met het zonnetje.

Gisteren was het regenachtig maar toch hebben we die dag goed besteed. Eerst hebben we boodschappen gedaan want de inwendige mens moet ook verzorgd worden.
Daarna heeft Christ de diepvries laten ontdooien en schoongemaakt en ik de laden. We hebben de ingevroren producten er weer terug ingedaan. De vriezer is nu weer schoon voor de verse groentes die van de tuin komen.

Tuinbonen, het zijn nu nog plantjes, de bonen moeten er nog aankomen, natuurlijk.










De rabarber is nog niet zo groot maar kan toch al gegeten worden.









Gisteren en vandaag heb ik ook nog even gekeken naar een paar tv programma's die ik had opgenomen: "Toen was geluk heel gewoon" en "De Dik Voormekaarshow", ik kan daar meestal erg om lachen en dat is goed voor een mens. Af en toe met je eens kunnen lachen.

Het weekend: boosheid, een schok en twee verjaardagen.

Zondag...

Met in gedachten nog de vreemde zaterdag vierden we zondag mijn zus haar 61e verjaardag.
Het was heel gezellig en we hebben veel gelachen.
Ik heb voor het eerst een goudvinkenpaartje gezien. Heel mooi.

Deze foto's zijn gemaakt door Adri de Groot, http://www.vogeldagboek.nl/

Zaterdag...

Wat een vreemde, bizarre dag is dit geweest.

's Morgens heb ik me bijzonder opgewonden over de bos bloemen voor mijn zus. Ik wilde een mooie, grote bos voor haar maar het werd uiteindelijk een klein, lelijk geschikt boeketje. Dit kwam omdat er in de bloemenwinkel een stagiaire stond die er nog niet veel kaas van gegeten had, helaas.

Later op de dag moest ik bekennen dat ik me om zoiets eigenlijk niet zo druk zou moeten maken zeker niet na hetgeen we 's avonds te horen kregen. Een kennisje van ons was overleden, nog maar 43 jaar. Zo ongelofelijk. We kunnen het nog niet bevatten.

Vandaag heb ik de foto's van mijn 50e verjaardag (op 16 maart) op de computer eens uitgezocht. Ik had er zoveel gemaakt maar veel zijn dan eigenlijk hetzelfde. Straks ga ik ze op een dvd-tje zetten.

Ik ben wel vier dagen jarig geweest, heel gezellig. En ik ben heel erg verwend.

Van Christ heb ik orchideeën en andere plantjes gekregen.

Van Marianne en Rob, Annemarieke en José, Marjanneke en Joost heb ik o.a. 50 rozen gekregen. Prachtig.

Op mijn verjaardag werd er een hele mooie bos bloemen thuisbezorgd van tante Riet en Petra.

Op visite..

Gisteren hebben we een bezoek gebracht aan verschillende mensen in twee Brabantse dorpen.

's Morgens in Made.

Made (Brabants: de May) is een dorp met circa 12.000 inwoners in de gemeente Drimmelen in de provincie Noord-Brabant. Tot 1997 vormden Made samen met Drimmelen, Oud-Drimmelen en de buurtschappen Stuivezand en Plukmade de gemeente Made. Bij de gemeentelijke herindeling in 1997 zijn hier een aantal plaatsen aan toegevoegd. Dit zijn Blauwe Sluis, Lage Zwaluwe, Hooge Zwaluwe, Helkant, Wagenberg en Terheijden. Deze gemeente heeft in 1998 zijn naam gewijzigd in Drimmelen. Made ontstond als een verzameling boerderijen op de stadsweide (Die Meede) van de stad Geertruidenberg, maar is die stad wat betreft inwoneraantal inmiddels voorbijgestreefd.


En 's middag bij vrienden in Wagenberg wat weer heel gezellig was. Fijn om weer eens bij te praten.

Het dorp Wagenberg (Brabants: Waogenbérg) ligt tussen Terheijden en Made in. Wagenberg is als dorp altijd verbonden geweest aan Terheijden en na de gemeentelijke herindeling in 1997 net als Terheijden onderdeel van de gemeente Drimmelen sinds 1 januari 2007 telt het dorp 2197 inwoners .

Hetgeen cursief is en de foto's komt van http://nl.wikipedia.org/

Planten en bomen

Vanmorgen heb ik eerst de planten in huis verzorgd. Watergegeven met een beetje mest erin.

We hebben een hele oude Paascactus. Eigenlijk is het een lelijke plant maar elk jaar bloeit hij weer prachtig wel niet precies met Pasen maar dat maakt natuurlijk niet uit.



Eén van mijn hobby's is: orchideeën. Ik vind ze heel mooi en het is heel leuk wanneer ik ze weer in bloei krijg.









Daarna hebben we weer genoten van het prachtige lenteweer in onze tuin met de mooie bloesembomen, zoals de steeds mooier wordende magnolia - ik krijg er maar geen genoeg van om er foto's van te maken - de mooie appelbloesem en het mooie kwee-appelboompje.

Lekker winkelen...

Vanmiddag ben ik naar het centrum van ons dorp gegaan om een nieuw kaartenwinkeltje te bekijken. Wat een kaarten en hele mooie. Ik mag altijd graag in zo'n winkeltje rondsnuffelen. Ook hebben ze er heel veel tijdschriften, puzzelboekjes, wat kleine hebbedingetjes en wat kantoorbenodigheden.

Natuurlijk heb ik een aantal mooie kaarten gekocht waaronder één voor mijn zwangere nichtje. Een hele mooie.

Ook kon ik het niet laten om een mooi adressenboek

van Marjolein Bastin te kopen. We hadden echt een nieuwe nodig want van de oude waren bijna alle alfabet-letters afgegaan. Het is wel weer een hele klus om alles adressen daar weer in te zetten.

Daarna ben ik nog even naar de pas verbouwde kledingwinkel in het dorp gegaan. Het was heel mooi geworden. Natuurlijk moest ik even naar de babykleertjes kijken, zo leuk.

Maar ik heb me ingehouden en nog niets gekocht, was wel moeilijk, hoor.

Een dagje in de tuin

Vandaag zijn we weer in de tuin geweest. De zon scheen lekker al was de wind nog wel vrij koel maar op het bankje achter het schuurtje was het op den duur toch heel warm. Krant gelezen, puzzeltje opgelost en onderwijl genoten van de tuin en het fluiten van de vogels die alweer druk in de weer zijn.

Af en toe een wandelingetje gemaakt in de tuin en de bloesembomen bewonderd: de witte bloesem van de stoofperenboom en de roze van de perzikenboom.

Maar ook onkruid is heel mooi...

Mijn moeder

Vanmorgen zijn we net als elke week weer naar mijn moeder in het verzorgingshuis geweest. Ze is al jaren dement. Ze herkent ons eigenlijk niet meer. Heel triest.

Op zich is de verzorging wel goed, helaas gebeurt het regelmatig, zo ook vanmorgen, dat zij haar, als wij tegen 11.00 uur bij haar zijn, nog maar net gewassen en aangekleed hebben.

Ik heb haar als ontbijt een boterhammetje met chocoladehagelslag en fijngemalen pilletjes - anders neemt zij ze niet in - gevoerd, chocolade daar houdt ze erg van. Als het maar zoet is.

Mijn moeder was vandaag erg slaperig en ik kreeg niet veel contact. Ze praatte heel weinig.

Heel even glimlachte ze en het leek of zij mij toch in een flits even herkende of misschien is mijn wens de vader van de gedachte. Ach, ik ben al blij dat zij niet verdrietig is.

Dit is zomaar een mooie oude foto van mijn moeder toen zij nog jong was.
Wat doet de tijd toch met een mens...

De magnolia gaat weer bloeien...

Ook heel mooi is de magnolia. Mijn man heeft er enkele jaren geleden één in "Het Kleine Paradijs" gezet. Het boompje is nog niet zo groot en bloeit nog niet zo uitbundig maar met de paar bloemen die er in komen zijn we heel blij.

---

Als ik zo'n mooie bloeiende magnolia zie, moet ik alijd denken aan hetgeen mijn moeder in mijn baby-album heeft geschreven: dat toen ik vlak na mijn geboorte in het ziekenhuis lag daar in de tuin de magnolia bloeide...

Waar is de zon nu?

Het wordt steeds bewolkter en het lijkt of het heeft gesneeuwd in de plantenbak op ons plaatsje. Er valt een sneeuwdeken van bloesemblaadjes van de kersenboom van onze buren. Zonde, hè, de boom stond er zo mooi bij.

Gelukkig heb ik de foto's van de fijne lentedag van gisteren waar ik in de tuin weer voor het eerst dit jaar een foto heb gemaakt van een vlinder.

Vlinders vind ik zo mooi, zo teer. Kunststukjes van de natuur.

De mooie kersenboom van de buren...

...zie ik door het keukenraam , achter ons plaatsje, wat een prachtig gezicht.

Het is lente...

Wat een mooie dag was het vandaag. Heerlijk lenteweer. Vanmiddag heb ik genoten van onze tuin: "Het Kleine Paradijs". Deze Japanse sierkers staat weer prachtig in bloei.

Het eerste bericht...

Het is de dag na Pasen, vanmorgen heb ik de Paasspulletjes weer opgeruimd, jammer want het stond zo vrolijk, de konijntjes, de gele kuikentjes, de gekleurde eitjes.