Op zich is de verzorging wel goed, helaas gebeurt het regelmatig, zo ook vanmorgen, dat zij haar, als wij tegen 11.00 uur bij haar zijn, nog maar net gewassen en aangekleed hebben.
Ik heb haar als ontbijt een boterhammetje met chocoladehagelslag en fijngemalen pilletjes - anders neemt zij ze niet in - gevoerd, chocolade daar houdt ze erg van. Als het maar zoet is.
Mijn moeder was vandaag erg slaperig en ik kreeg niet veel contact. Ze praatte heel weinig.
Heel even glimlachte ze en het leek of zij mij toch in een flits even herkende of misschien is mijn wens de vader van de gedachte. Ach, ik ben al blij dat zij niet verdrietig is.
Dit is zomaar een mooie oude foto van mijn moeder toen zij nog jong was.Wat doet de tijd toch met een mens...
ik herinner me je moeder nog van toen ik bij jou thuis kwam. een schat van een mens die zelfs een spin in de hoek van het plafond liet zitten omdat dat haar huisspin was.
BeantwoordenVerwijderenik was altijd welkom bij jullie thuis.
het is inderdaad triest dat mensen zo moeten eindigen.
Jammer dat de hersenen nog steeds zo complex zijn dat er niet genezen kan worden.
je weet het: ik werk met dementerenden en ik houd ontzettend veel van deze mensen.
Maar ik weet ook uit ervaring dat het je als familie zo treft als je je geliefde familie lid zo ziet afglijden.
Jenny,
BeantwoordenVerwijderenBedankt voor je reactie. Dat doet mij goed.
Groetjes,
Marina
hallo wat heb je een mooi blog gemaakt zeg wel knap
BeantwoordenVerwijderengr wina