Toertje in België

Op een mooie herfstdag zijn we via Baarle-Nassau, Turnhout, Kastelree, Geel, Westerlo, Herselt en Averbode naar het bedevaartplaatsje Scherpenheuvel in België gereden. In de omgeving van Scherpenheuvel wordt het al heuvelachtig, prachtig is dat.
Baarle-Nassau (bovenstaande foto is van http://www.baarlenassau.com/)

Langs het station in Turnhout (bovenstaande foto is van http://nl.wikipedia.org/)

Door Herselt (bovenstaande foto is van http://nl.wikipedia.org/)

Wat is de herfst toch mooi.

Bij de Norbertijner Abdij van Averbode, gesticht in 1135, zijn we even gestopt en hebben we de kapel bekeken.

In het bedevaartplaatsje Scherpenheuvel hebben we eerst een potje thee/koffie gedronken met een grote, lekkere appelpunt erbij. Daarna zijn we naar de Mariakapel gelopen en hebben we deze bezocht. In het straatje er naar toe stonden vele kraampjes met souvenirs. Het was er heel druk.

Mmmmm lekker...

Uitzicht op een mooie boom in herfstkleuren.

Wat een commercie...
De Basiliek,helaas in de steigers.
Naast de Basiliek kan men een kaarsje aansteken (bovenstaande foto is van

http://www.scherpenheuvel-zichem-info.be/ )

Het was heel warm in de houten gebouwtjes waar de kaarsen stonden.

Op de terugweg zijn we door mooie bossen gereden.

En door Diest.

De laatste roos...

Waarschijnlijk is dit één van de laatste rozen uit de tuin dit jaar.

Kasper op bezoek bij zijn overgrootoma...

Gisteren zijn we bij mijn moeder op bezoek geweest en mijn zus Marianne, mijn nichtje Marjanneke en haar bijna drie maanden oude zoontje Kasper waren er ook. Wat was het weer fijn om Kasper weer te zien. A.s. vrijdag is hij drie maanden. Het is toch zo'n lekker ventje.

Helaas heeft mijn moeder er geen erg meer in.

Druk, druk, druk...

O, o wat hebben we het toch druk. Gewoon geen tijd om iets op mijn blog te zetten de laatste anderhalve week.

Wat hebhen we allemaal gedaan...

We hebben de broers van Christ en de schoonzussen en Mirella op visite gehad, heel gezellig. We komen zo om de ongeveer zes weken bij elkaar.

Afgelopen zaterdag hebben we bij één van de nichten van Christ weer de neven/nichten-middag gehad. Dit doen we zo om de drie maanden. Het was weer gezellig om lekker bij te kletsen.

's Zondags zijn Jan en Tiny uit Rotterdam bij ons op bezoek geweest. Weer fijn bijgekletst. En ook veel gelachen.

Een mooie foto van Kasper en mamma Marjanneke

Een mooie bos hortensia's...

Op verjaardagsvisite in Rotterdam...

De Brienenoordbrug in Rotterdam.

Mooi, hè.
De Skyline van Rotterdam.

De gisteren verjaarde Ilonka met haar van koperdraad gebogen en met kraaltjes versierde, op school gemaakte, bril.

Wina.

Pinkeltje, het konijn.
Vandaag zijn we naar Rotterdam geweest. 's Morgens naar mijn moeder en 's middags naar Ilonka, zij was gisteren jarig. Het was heel gezellig in de met slingers versierde kamer. We hebben lekker bijgepraat met z'n allen: Wina, Ilonka, Jan en Tiny. 's Avonds een lekker frietje gegeten en even niet aan Sonja Bakker gedacht.

Een mooie herfstdag...

De eekhoorn was er ook weer.

Eindelijk gevonden...

Ik was al een tijd op zoek naar leuke gourmet-borden. Meestal zijn ze bruin of groen. Bruine heb ik gehad maar die waren tijdens de verhuizing gesneuveld. En nu heb ik vier lichte met bloemetjes gevonden in een klein winkeltje. Een beetje stoffig maar ik heb ze een flink sopje gegeven en nu kunnen we ze gebruiken als we weer eens van de plaat eten.

Zie de maan schijnt door de bomen...

We zijn vanmiddag/vanavond bij onze buren met de andere buren op visite geweest. Het was heel gezellig. Op een gegeven ogenblik scheen de maan heel mooi door de bomen bij de overburen.

Zeven jaar getrouwd...

Morgen zijn we zeven jaar getrouwd en daarom zijn we vanavond uit eten geweest in Restaurant De Cockpit op vliegveld Seppe.



We hebben lekker gegeten in het gezellige restaurant.

Fruits & Flowers

Sinds mijn verjaardag ben ik het servies Fruits & Flowers van Janneke Brinkman aan het sparen. Elke maand komt er een kop en schotel uit. Meestal koop ik er dan ook een ander onderdeel bij.

Kop en schotel van de maand oktober. Het bijpassende petit-four schoteltje komt uit het setje van petit-four schoteltjes van het seizoen Herfst.

Het begint al een hele verzameling te worden.

Naar Kapellen en Wuustwezel in België

Van de week hebben we weer een rondje in België gereden.

Op een gegeven moment kwamen we in een mooie villawijk in Kapellen uit. Hier stond in de meeste tuinen een soort vogelverschrikker met een limerick erbij.

Onderstaande tekst vond ik op het internet:

Voor de derde keer organiseert het Wijkkomitee Haezeldonck een cultuurproject in de wijk Haezeldonck te Hoogboom, Kapellen.
De vorige edities, respectievelijk in 1999 “Arti.IA” en 2005 “Haezelkrakers”, kende een grote success. Het stedenbouwkundige karakter van de wijk, gestart in de jaren 70, is in Vlaanderen nooit de plaats geweest voor artistieke reflectie.
Elke bezoeker wordt uitgenodigd om rond te wandelen en te genieten van de kunst die de bewoners en uitgenodigde kunstenaars hebben gerealiseerd.

Wijk Haezeldonck bestond voor de verkaveling ( 17e, 18e eeuw, misschien zelfs nog vroeger) hoofdzakelijk uit bosgronden met wei- en bouwlanden. Ongetwijfeld werden die tijd, om de oogsten te beschermen, de nu historische, soms vergeten, beroemde, of beruchte “vogelverschrikkers” geplaatst.

Tijden veranderen, zoals dat in de volksmond terug te vinden is. …En ja, vandaag worden onze oude jeugdkameraden nog alleen plastisch aangebracht op spiegelende grote ruiten!
Onze traditionele vogelverschrikker bestond gewoonlijk uit een houten kruis met “versleten of afgedragen” klederen die dan meestal opgevuld waren met stro. Een hoed mocht uiteraard niet ontbreken. Soms was het een onbedoeld kunstwerk door een boer of boerin in elkaar geflanst met één doel voor ogen: VOGELS VERJAGEN. Maar die gevleugelde vrienden wenden zich snel aan al die rare” kwieten “en gebruikten hen al snel als landingsplaats,
zelfs als voedingsplaats.
Onze strooien sukkelaar stond er ook meestal alleen en eenzaam in het veld. Zelfs regen, donder en bliksems konden hem niet deren. Kwam je hem tegen in het zonnetje zag hij er ook maar zielig uit. Hij stond daar immers om de vogels te verjagen en dan gingen die vogels nog op zijn hoed zitten èn gebruikten ze hem ook nog als landings- en rustplaats.
Het sfeertje rond de vogelschrikker doet ons denken aan vroeger, de tijd zonder computer of mobiele telefoon, “die goeie oude tijd”.
Uiteindelijk moeten we inzien dat de vogelschrikker, meer dan een verschrikker zelfs een dierenvriend was. Hij was het die altijd in de natuur stond, wel eenzaam, maar de vogels hielden hem gezelschap, het waren zijn vrienden, hij was de vogelvriend!

(uit: http://www.rickske.be/)

In Wuustwezel was er ook van alles te doen en een drukte van belang. We hebben een kopje koffie/thee gedronken. Van een gebakje of lekkere koek had de ober nog nooit gehoord... maar we konden onderwijl wel genieten van de levende muziek.